من ارزان به مستی چو گردم هلاک
به آیین مستان بریدم زخاک
به تابوتی لز چوب تاکم کنید
به راه خرابات خاکم کنید
به آب خرابات غسلم دهید
پس آنگاه بر دوش مستم نهید
مریزید بر گور من جز شراب
میارید در ماتمم جز رباب
مغنی ملولم, دوتاری بزن
به یکتایی او که تاری بزن
بزن چنگ در پرده ارغنون
رهایم کن از چنگ دنیای دون
rafigh!
havaye in webloget dashteh bash ke chand vaghte dige gharare motore joste jooye melli beshe.
سلام
واقعا سایت جالب وجذابی دارید
مطمئنید این شعر از حافظ است؟
خیر این شعر از جناب مولانا است.
این شعر برای حضرت حافظه .
فقط ناقصه ، اصلش چند تا بیت دیگه هم داره ، تو دیوان هایی که الآن منتشر می شه هم نیست .
من ارزان که گردم ز مستی هلاک + به آیین مستان بریدم به خاک ، به تابوتی از چوب تاکم کنید ، مغنی ملولم, دوتاری بزن
به یکتایی او که تاری بزن
بزن چنگ در پرده ارغنون
رهایم کن از چنگ دنیای دون
هم جزو این شهر نیست ، به جاش : ولیکن به شرطی که در سوگ من ننالد بجز مطرب و چنگ زن تو خود حافظا سر ز مستی متاب که سلطان نخاهد خراج از خراج
بیت آخر میگه تو خوذ حافظا سر ز مستی متاب
که سلطان نخواهد خراج از خراب
کس موتورا این شعر از رباعیات استاد دایم الخمر عمر ابن خیام نیشابوری میباشد.کس کس نکنید دیگر..
این شعر درست دوستان
من , ار , زآن که گردم به مستی هلاک
به آیین مستان بریدم به خاک
به آب خرابات غسلم دهید
پس آنگاه بر دوش مستم نهید
به تابوتی از چوب تاکم کنید
به راه خرابات خاکم کنید
مریزید بر گور من جز شراب
میارید در ماتمم جز رباب
مبادا عزیزان که در مرگ من
بنالد به جز مطرب و چنگ زن
تو خود حافظا سر ز مستی متاب
که سلطان نخواهد خراج از خراب
منتسب به حافظ
ارزانکه = مجانی , مفتی , یعنی از بی ارزشی می و مستی میگه اما
ار زان که = یعنی به دلیلی مستی
این شعرو استاد ناظری تو آلبوم ساقی نامه خوندن که بسیار مسحور کننده س :-)………و از دو بیتی های حافظ هستش به همراه اشعاری بسیار زیبا ار عارف بزرگ رضی الدین آرتیمانی.
سلام قطعه ای که توسط استاد ناظری خونده شده را کجا میتونم تهیه کنم؟اصلا پیداش نمیشه کرد
سلام، بچه ها اون شعری که رضا نوشته درسته،،، توی دیوان حافظ ، چاپ شبنم، از محمد قدسی اینجور نوشته شده،،، خیلی از شعرای حافظو کامل نوشته، پیشنهاد میکنم دیوان حافظ چاپ انتشارات شبنم از محمد قدسی بگیرید ، درود به هموطنان گلم ،
حضرت حافظ، جناب مولانا!!!! عجب!!!!!!!!!
من از آنکه گردم به مستی هلاک
به آیین مستان بریدم به خاک
به آب خرابات غسلم دهید
پس آنگاه بر دوش مستم نهید
به تابوتی از چوب تاکم کنید
به راه خرابات خاکم کنید
مریزید بر گور من جز شراب
میارید در ماتمم جز رباب
مبادا عزیزان که در مرگ من
بنالند جز مطرب و چنگ زن
تو خود حافظا سر ز مستی متاب
که سلطان نخواهد خراج از خراب
من از آنکه گردم به مستی هلاک
به آیین مستان بریدم به خاک
به آب خرابات غسلم دهید
پس آنگاه بر دوش مستم نهید
به تابوتی از چوب تاکم کنید
به راه خرابات خاکم کنید
مریزید بر گور من جز شراب
میارید در ماتمم جز رباب
مبادا عزیزان که در مرگ من
بنالند به جز مطرب و چنگ زن
تو خود حافظا سر ز مستی متاب
که سلطان نخواهد خراج از خراب
با سلام و سپاس
عالیه! خسته نباشید.
این شعر از لسان الغیب حافظ شیراز است
متاسفم برای آنها که به خودشان اجازه میدهند به استاد بزرگواری چون حکیم عمر خیام توهین کنند
اصلا در این حد و اندازه نیستی که بام خیام را به زبون بیاری
حتما حتما با صدا و تنبور خلیل عالی نژاد گوش بدید در آلبوم زمزمه های قلندری
این سروده بی شک ،از سروده های حافظ هست و نام این بزرگوار خود گواه این است که همچو دگر غزل های بی همتایش در بیت اخر امده است و کتابی نسخه خطی که من خودم این شعر رو از اون کتاب نخستین بار دیدم و به یاد سپردم و شوربختانه در بیشترین کتاب های که بعد ها دیدم هیچ اثری ازین سروده زیبا نبود.
وزن این شعر با غزلیات حافظ نمیخونه
برخی معتقدند که از فیض کاشانیه و اون بیت خالص بعدا اضافه شده
ببخشید بیت تخلص بعدا اضافه شده
سلام به دوستان کسانی که به خیام بی حرمتی می کنند خود خیام جوابشان را اینگونه داده
گر می نخوری طعنه مزن مستان را
صد لقمه خوری که می غلام است آن را
سلام این شعر معروف به وصیت نامه ملاهادی سبزواری است و اصلا به خیام(استاد رباعی) یا حافظ رند عالم سوز و یا مولانای عارف نیست و با صدای مرحوم خلیل عالی نژاد و هم چنین حسام الدین سراج عالیه
هرکی این شعر و با صدای مرحوم سید خلیل عالی نژاد و تنبور بینظیرش گوش نداده نصف عمرش بر فناست
دوستان عزیزم بدون شک این شعر زیبا سروده لسان الغیب حضرت حافظ است ، و شما میتوانید متن صحیح این سروده زیبا را در ساقی نامه حافظ ببینید و بخوانید.
هیچ اگر سایه پذیرد
ما همان سایه هیچیم
نوشتاری رضا صحیح است🌹🌹🌹
پدرم یه کتاب خیلی قدیمی از حافظ داره که این شعر داخلش هست.
قدمت کتاب برمیگرده به اوایل دوره پهلوی یا اوخر دوره قاجاریه.
این شعر از خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی هست
سروده هرشاعری باشدروحش شاد’
فهم ودرک شعرش بافرهیختگان است
… رهگذر…
برای توهین کنندگان به دستگاه عرفا و صوفیان همین کافی که در آتش جهل خود مدام بسوزند