یاحق

خوشا نماز و نیاز کسی که از سر درد
به آب دیده و خون جگر طهارت کرد

اگر امام جماعت طلب کند امروز
خبر دهید که حافظ به می طهارت کرد

در ره عشق نشد کس به یقین محرم راز
هر کسی بر حسب فکر گمانی دارد

با خرابات نشینان ز کرامات ملاف
هر سخن وقتی و هر نکته مکانی دارد

چون غمت را نتوان یافت، مگر در دل شاد
ما به امید غمت، خاطر شادی طلبیم

گناه اگر چه نبود اختیار ما حافظ
تو در طریق ادب باش و گو گناه من است

ساقیا جام می‌ام ده که نگارنده غیب
نیست معلوم که در پرده اسرار چه کرد

آن که پرنقش زد این دایره مینایی
کس ندانست که در گردش پرگار چه کرد

فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت
یار دیرینه ببینید که با یار چه کرد